Nachtelijke knokpartijen tussen politieagenten en bezopen mannen kenmerkten jarenlang de TT. Ronkende motoren speelden op papier de hoofdrol, maar in werkelijkheid waren bebloede knokkels en ongeremd vechten met handhaving de echte reden om van heinde en verre naar Assen te trekken. Uiteindelijk temde een groep schaars geklede vrouwen de relschoppers. Al deze tijd zijn deze vrouwen onbenoemd gebleven, tot nu.
De noodklok
Het is 1971 wanneer toenmalig politiecommissaris Spaanderman besluit undercover te gaan. Want het jaar ervoor liep het helemaal uit de klauwen. Om hem heen ziet hij de klappen vallen. De bloedspetters vliegen rakelings langs zijn stomverbaasde gezicht. Ademen gaat lastig door de enorme wolk traangas die de lucht in het Assense centrum vult. Hij realiseert zich op dat moment hoe erg het geweld daadwerkelijk is.
Spaanderman trekt in 1972 aan de noodklok bij burgemeester Grolleman. Hij laat weten dat er verandering moet komen en pleit voor een andere politiestrategie en entertainment om de bezopen mannen een uitlaatklep te bieden, waarbij geen gewonden vallen. Want alleen gezellig een pilsje drinken, daar reis je blijkbaar niet voor naar Assen.
Burgemeester Grolleman zet schoorvoetend een klein bedrag opzij voor entertainment en geeft Spaanderman de opdracht om de politie beter aan te sturen.
Sneue deuntjes
De motoren zijn nog maar net de finishlijn over op het circuit in ’72 als de door Grolleman opgeroepen mannenbezweerder van dienst zijn poging mag doen. De uitverkorene is niemand minder dan accordeonist John Woodhouse. Daarmee lijkt de burgemeester vergeten te zijn dat witte mannen vol testosteron en een alcoholpromillage waar Amy Winehouse zelfs van staat te kijken, niet te bedwingen zijn met stereotypische bejaardenmuziek.
Het geweld is minstens zo erg als de jaren ervoor. Spaanderman kijkt toe naar hoe de uit Groningen ingevlogen stadspolitie het beschonken publiek niet in bedwang kan houden. De folkloristische trekzak tonen van Woodhouse als enige vermaak vormen de soundtrack van een wederom gewelddadig verlopen ‘nacht van Assen’.
Een nieuw plan
Het jaar erop luistert de burgemeester wel naar Spaanderman en komt er meer entertainment. Een kleine kermis, een demonstratie van judo legende Anton Geesink en een paar muzikale uitspattingen staan op de planning in 1973. Maar het echte entertainment komt van een, achteraf gezien, legendarische striptease show. Geregeld door Henk Blaauwbroek, toenmalig directeur van theater De Kolk.
Maar voor de eerste kledingstukken uit zijn getrokken, kleuren de koppen van lokale politici en religieuze groepen al maandenlang roodgloeiend. Niet van geile gulzigheid, maar pure woede en verontwaardiging. Volgens raadsleden van Assen Compaan en Sturing moet ‘de stad gevrijwaard worden van zedelijk milieubederf’. Want zeg nou zelf, elkaar de kop in slaan is een stuk minder heftig dan een stel danseressen.
Ironische verontwaardiging
De politieke rel verspreidt zich door het land. Religieuze groepen zijn ziedend. Hoe durven ze in Assen danseressen uit Duitsland te halen om geweld te stoppen. Zelfs de presentator van dienst Barend Servet, wiens echte naam IJf Blokker is, weigerde te komen toen hij hoorde van het potentieel pikante naakt.
De verontwaardiging van Barend, het door de Telegraaf gedoopte ‘VPRO sexsymbool’, valt niet minder dan ironisch te noemen. Hij was namelijk onderdeel van de toentertijd rebelse VPRO, die in 1967 verantwoordelijk was voor het eerste bloot op de Nederlandse televisie. Phil Bloom ging volledig naakt ging in het programma Hoepla. Dus de angst voor borsten, bloot en seksualiteit voelt vrij misplaatst bij de grote IJf Blokker.
Voor wat het Assense ‘Hoepla’ moment moest worden, trok hij plots de keutel in. Ook het geweld van de voorgaande jaren in Assen bezorgde hem toch knikkende knieën.
Blaauwbroek wees Servet op de afspraken: “De blootcontracten zijn al ondertekend!” De directeur trok Barend, spreekwoordelijk, aan de oren naar Assen nadat hij de contracten had teruggestuurd.
Spaanders, Blaauwbroek en Grolleman trekken zich niets van de politieke ophef aan. Ze verwelkomen de Duitse stripper Helena Leandros, de Haagse buikdanseres Marie Pierette Thonus en de striptease groep Egon All Girls Review uit Wiesbaden in Assen. Deze dames staan klaar voor een nacht die de TT voor altijd zal veranderen.
Marie Pierette Thonus
Het is de avond van 22 juni als theater de Kolk volstroomt. De zaal heeft ruimte voor 300 mensen, dat getal wordt deze avond ruimschoots overtroffen. Zelfs in de gangpaden zitten de mannen uit Assen en van ver daarbuiten te wachten.
Dan verlichten de showlampen het podium en gaat de muziek aan. Barend Servet begint de show, ondanks zijn eerdere bibbers voor bloot. De dames geven de show van hun leven. Marie Pierette levert een buikdansact die het publiek nog lang zal bij blijven. Gehypnotiseerd door de bravoure en vrouwelijkheid van Marie Pierette, vergeten de mannen al hun verlangen naar geweld.
Als slangen die bedwelmd worden door de pungi van de fakir kijken de bezwete mannen toe. Marie heeft hen volledig in haar macht. De klanken uit de speakers vermengen zich met het oorverdovende gejoel. Het gejoel zet zich voort voor de Egon All Girls Review. Een stripteaseact uit Wiesbaden. Met de Duitse dames op het podium wordt de boel nog een stuk heter voor de mannen in het publiek, die nog geen idee hebben wat hen nog meer te wachten staat.
Helena Leandros
Na het licht erotische optreden van de Egon All Girls Review uit Wiesbaden kondigt Servet de volgende grote act aan. Het kenmerkende roze spotlicht gaat aan. Daar staat de Duitse Helena Leandros. Al was de act van Marie Pierette voor die tijd al behoorlijk pikant, de show van Leandros zou niet misstaan in ons tijdperk, waarin preutsheid in de vergetelheid is geraakt.
Langzaam trekt ze haar kleding stuk voor stuk uit. Met ieder onderdeel van de garderobe dat de grond raakt wordt voor het publiek, maar ook voor de burgemeester steeds meer duidelijk: entertainment en de TT moeten voortaan hand in hand met elkaar gaan.
Nadat de dames de eerder zo gewelddadige mannen hebben ingepakt, sluit de Twentse band The Buffoons de boel af. De show gaat nog tot vier uur ’s nachts door, zonder dat een mep word uitgedeeld. De enige klappen die te horen zijn, vormen het daverend applaus. Een applaus voor alle acts van de avond, maar vooral voor Helena Leandros en Marie Pierette Thonus. Deze twee vrouwen hebben voorgoed veranderd hoe de nachten van Assen verlopen. “Je kunt spreken van het doorbreken van de rellenperiode”, zei burgemeester Grolleman na afloop.
En nu verder
De boze politici en bezorgde religieuze groepen zijn de mond gesnoerd. De vrouwen konden de simpele mannen met gemak aan. Ook het jaar erop worden Helena en Marie Pierette ingevlogen om de menigte in toom te houden. De rest van het entertainment wordt ook verder uitgebreid. Het feest blijft groeien, tot op de dag van vandaag.
Wat ooit begon met het zaadje van de striptease act van Helena Leandros, Marie Pierette Thonus en de Egon All Girls Review, is inmiddels uitgegroeid tot een gigantisch volksfeest. Een feest waar men van heinde en verre naartoe komt. Niet om te vechten, maar om te genieten. En die verandering hebben deze, tot nu toe, onbenoemde iconen in werking gezet.
